Zygmunt Konarzewski
Biografia
Zygmunt Konarzewski urodził się 17 października 1920 w Włocławku. Był synem Antoniego i Salomei. W 1938 ukończył gimnazjum i zdał maturę; w 1939 powołano go do służby wojskowej w Podchorążówce Rezerwy Artylerii w Zambrowie, a następnie na praktykę do I PALU w Wilnie, z którym przeszedł kampanię wrześniową. 27 września 1939 dostał się do niewoli; w pierwszych dniach października uciekł i wrócił do Włocławka, skąd w 1940 został wysiedlony na teren Generalnej Guberni. W 1941 rozpoczął studia na tajnych kompletach Wydziału Architektury PW i brał czynny udział w tajnym nauczaniu.
W marcu 1942 wstąpił w szeregi Armii Krajowej. Współpracował z grupą artyleryjską Granat /pułk AK Baszta. Brał udział w walkach przez całe Powstanie Warszawskie (do 27.09.44) na terenie Mokotowa, Sadyby, Czerniakowa i Lasów Kabackich. W ostatnich dniach Powstania został przedstawiony do odznaczenia Krzyżem Walecznych, ale rozkaz z nadaniem nie dotarł ze Śródmieścia przed kapitulacją Mokotowa. Po powstaniu był jeńcem obozu Sandbostel – Stalag XD (nr jeniecki 224610). Gdy w kwietniu 1945 obóz w Sandbostel został ewakuowany, dostał się do obozu etapowego w Lubce /Oflag XC. Obóz ten został wyzwolony przez wojska alianckie w dniu 2 maja 1945 r.
Po powrocie do kraju w listopadzie 1945 przeniósł się z Włocławka do Warszawy i od marca 1946 kontynuował studia wyższe będąc w dalszym ciągu asystentem na Wydziale Architektury PW. W 1950 uzyskał dyplom magistra inżyniera. Pracując ciągle na PW w 1965 uzyskał stopień doktora nauk technicznych, a w 1970 został mianowany docentem.
W swojej 40-letniej karierze zawodowej na Politechnice Warszawskiej był kierownikiem Zakładu Statyki Sieci Elektroenergetycznych na Wydziale Elektrycznym PW oraz przez kilka lat pełnił obowiązki zastępcy dziekana na studiach wieczorowych i zaocznych. Dodatkowo pracował w Instytucie Techniki Budowlanej, a później jako projektant i weryfikator projektów konstrukcyjnych. Był głównym specjalistą zagadnień konstrukcji wsporczych w Eneroprojecie oraz członkiem różnych stowarzyszeń, w tym międzynarodowego stowarzszenia CIGRE. Był projektantem, głównym specjalistą, weryfikatorem, konsultantem, ekspertem konstrukcji stalowych i żelbetu. Pracował w Instytucie Elektrotechniki, Miasto projekt, "Stolica" i "Wschód", Instytucie Techniki Budowlanej, Biurze Projektów Energetycznych, Biurze Eletryfikacji Kolei.
Autor kilku podręczników i skryptów dla studentów PW. Opracowywał ekspertyzy naukowe dla resortu energetyki, był współautorem monografii o konstrukcjach wsporczych, autorem ekspertyz konstrukcyjnych i architektonicznych zabezpieczeń blisko 70 obiektów zabytkowych.