Władysław Magielski
Biografia
Władysław Magielski, pseudonimy Miś i Rus, był polskim działaczem konspiracji niepodległościowej podczas II wojny światowej. Urodził się 26 czerwca 1921 roku we Włocławku i pochodził z Włocławka.
Po wybuchu II wojny światowej utracił prace i pracował jedynie dorywczo, a po podjęciu działalności konspiracyjnej nie podejmował już żadnej pracy zawodowej. Należał do Bojowej Organizacji Ludowej (BOL) we Włocławku.
W lutym lub marcu 1940 poznał Eugeniusza Karola Kłosowskiego, starszego od siebie, którego stał się najbliższym przyjacielem i współpracownikiem. Poprzez Kłosowskiego został zaangażowany w działalność Kujawskiego Związku Polityczno-Literackiego „Zew” (KZPL). Razem z Wandą Daszkowską i Janiną Lech należał do najbliższych współpracowników Kłosowskiego. Do jego zadań należało między innymi zbieranie meldunków od podległych grup, prowadzenie kasy powstałej z dobrowolnych składek członków oraz kolportaż wydawanych przez organizację pism i druków. Uczestniczył także w werbowaniu nowych członków KZPL oraz brał udział w ich zaprzysiężaniu. Kłosowski wyznaczył mu również zadanie wyszukania broni dla nich obu. Brał również udział w obsłudze organizacyjnego powielacza i kierował jedną z grup kolportażu. W KZPL, działali również jego ojciec Adam i siostra Genowefa (ur. 1923), pseud. „Halszka”. Do KZPL wprowadził między innymi Tadeusza Kudła.
W sierpniu 1940 doszło do rozłamu wewnątrz KZPL, którego przyczyną były różnice poglądów co do sposobu redagowania jego prasy konspiracyjnej oraz nieprzestrzeganie zasad konspiracji przez Kłosowskiego i jego najbliższych współpracowników Władysława Magielskiego i Stanisława Mazurka.
Gdy zaczęły się aresztowania wśród działaczy KZPL w styczniu 1941, zbiegł z Włocławka, gdzie mieszkał z rodzicami pod okupacyjnym adresem Hindenburgstrasse 13 i schronił się w Lubaniu, skąd planował ucieczkę do Generalnego Gubernatorstwa.
Aresztowany został w Lubaniu. Przetrzymywany był początkowo we Włocławku, gdzie w ramach śledztwa konfrontowany był z Kłosowskim. Prokurator Alfons Peter Bengsch oskarżył Magielskiego o zdradę stanu; 27 czerwca 1941 skierował akt oskarżenia do Volksgerichtshof w Berlinie. Ostatecznie, sprawa KZPL trafiła do Prokuratury przy Wyższym Sądzie Krajowym (Kraju Warty) w Poznaniu, która zaliczyła Magielskiego do grupy A, obejmującej siedmiu głównych oskarżonych – przywódców organizacji (W. Dszkowska, E. K. Kłosowski, W. Magielski, S. Mazurek, J. Lech, B. Lech i H. Wojdyłło). W tym czasie Magielski przebywał w więzieniu, w Saksonii. Został skazany na karę śmierci. Zmarł w październiku 1942 w więzieniu, w Dreźnie lub Zwickau, jeszcze przed wykonaniem wyroku, a dokładna data śmierci nie jest znana.
Jej biogram ukazał się między innymi w Słowniku Biograficznym Konspiracji Pomorskiej 1939-1945. Część 5. Biogram opracował Tadeusz Jaszowski.