Walery Brochocki
Biografia
Walery Brochocki urodził się 15 grudnia 1847 w Włocławku i zmarł 13 października 1923 w Warszawie. Był polskim malarzem-pejzażystą.
W wieku dziesięciu lat po śmierci ojca rozpoczął naukę w moskiewskiej Szkole Kadetów, zrezygnował jednak z kariery w wojsku carskim i w roku 1866 rozpoczął studia w warszawskiej Szkole Rysunkowej pod kierunkiem Chrystiana Breslauera.
W roku 1869 rozpoczął studia malarskie w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium u Adolfa Heinricha Liera oraz Hermanna Anschütza (w październiku 1869 r. zgłosił się do Naturklasse: immatrykulacja 12 X 1869).
Uczestniczył w salonach malarskich w Monachium. Na Wystawie Światowej w Wiedniu 1873 otrzymał srebrny medal za obraz Obóz Cygański. W roku 1877 zamieszkał w Paryżu, gdzie poświęcił się malowaniu krajobrazów okolic miasta; w jego pracach z tego okresu widoczne są wpływy Daubigny. W następnym roku na zlecenie Towarzystwa Kolonialnego wyjechał do Algieru, aby namalować panoramę miasta.
W roku 1888 zamieszkał na stałe w Warszawie, odwiedzając Podole, Besarabę i Litwę w poszukiwaniu motywów malarskich. Wystawiał obrazy w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie oraz w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie.
Reprodukcje obrazów Walerego Brochockiego ukazywały się w warszawskich tygodnikach 'Kłosy' i 'Wędrowiec'. W 'Kłosach' opublikował artykuł poświęcony Puszczy Białowieskiej.
W ostatnich latach życia był członkiem grupy Pro Arte. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w kwaterze 90 rząd 1 grób 17.