Tadeusz Dominik
Biografia
Tadeusz Dominik urodził się 7 listopada 1909 roku we Włocławku. Był polskim profesorem nauk przyrodniczych w zakresie fitopatologii i mykologii, nauczycicielem akademickim.
Studiował biologię na Uniwersytecie Poznańskim (1928–1932), a następnie leśnictwo na tej samej uczelni (1937–1939). W 1936 obronił pracę doktorską z botaniki na podstawie rozprawy Badania nad mykorhizą niektórych obcych drzew iglastych aklimatyzowanych w Polsce (promotor: prof. Adam Wodziczko).
W czasie II wojny światowej był leśniczym. Po wojnie pracował w Katedrze Botaniki Uniwersytetu Poznańskiego (1947–1949). W 1949 został kierownikiem Katedry Fitopatologii i Mykologii Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1951 habilitował się na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu na podstawie rozprawy Badanie mykotrofizmu dzikich grusz na terenie Polski z uwzględnieniem warunków bioekologicznych, ale habilitacja nie została zatwierdzona przez Centralną Komisję z przyczyn politycznych.
W 1954 pracował w Instytucie Leśnictwa w Kuźni Nieborowskiej, kierując nowo utworzonym Zakładem Mikrobiologii Leśnej. W 1957 Zakład ten został przeniesiony do Szczecina i przemieniony w Katedrę Ochrony Roślin w tamtejszej Wyższej Szkole Rolniczej. W 1955 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1961 – profesorem zwyczajnym. Przeszedł na emeryturę w 1980.
Opublikował około 200 prac naukowych dotyczących głównie mykoryzy, grzybów glebowych i fitopatologii, a także pięciu podręczników dydaktycznych dotyczących patologii roślin.
Profesor Tadeusz Dominik został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie (kw. 18A/2/1).