Tadeusz Dominik
Biografia
Urodzony 7 listopada 1909 w Włocławku, Tadeusz Dominik był polskim profesorem nauk przyrodniczych specjalizującym się w fitopatologii i mykologii oraz nauczycielem akademickim.
Studiował biologię na Uniwersytecie Poznańskim (1928–1932), a później leśnictwo na tej samej uczelni (1937–1939). W 1936 obronił doktorat z botaniki na podstawie pracy Badania nad mykorhizą niektórych obcych drzew iglastych aklimatyzowanych w Polsce, promotor: prof. Adam Wodziczko.
W czasie II wojny światowej pracował jako leśniczy. Po wojnie kontynuował karierę w Katedrze Botaniki Uniwersytetu Poznańskiego (1947–1949). W 1949 został kierownikiem Katedry Fitopatologii i Mykologii Uniwersytetu Wrocławskiego.
W 1951 habilitował się na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu na podstawie rozprawy Badanie mykotrofizmu dzikich grusz na terenie Polski z uwzględnieniem warunków bioekologicznych, ale habilitacja nie została zatwierdzona przez Centralną Komisję z przyczyn politycznych.
W 1954 pracował w Instytucie Leśnictwa w Kuźni Nieborowskiej, kierując nowo utworzonym Zakładem Mikrobiologii Leśnej. W 1957 Zakład ten został przeniesiony do Szczecina i przekształcony w Katedrę Ochrony Roślin w tamtejszej Wyższej Szkole Rolniczej. W 1955 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1961 – profesorem zwyczajnym. Przeszedł na emeryturę w 1980.
Opublikował około 200 prac naukowych dotyczących główniemykoryzy, grzybów glebowych i fitopatologii, a także pięciu podręczników dydaktycznych dotyczących patologii roślin.
Profesor Tadeusz Dominik został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie (kw. 18A/2/1).