Szulammit Alloni
Biografia
Urodziła się w 1928 roku w Włocławku w Polsce. Jej rodzice byli imigrantami z Polski. Dzieciństwo spędziła w Tel Awiwie, a następnie uczyła się w kolegium nauczycielskim. Podczas II wojny światowej służyła w armii brytyjskiej. Należała do żydowskiej organizacji młodzieżowej Ha-Szomer Ha-Cair. W Palmachu i w wojnie o niepodległość brała udział w walkach, w tym w bitwie o Stare Miasto w Jerozolimie, skąd została wzięta do niewoli przez wojska jordanskie. W 1953 ukończyła studia na wydziale prawa Uniwersytetu Hebrajskiego.
Wstąpiła do Mapai w 1959. W 1965 została wybrana do Knesetu na lata 1965–1969 i 1973–1996. Od 1957 do 1965 była producentką programów radiowych zajmujących się kwestiami przepisów prawa i procedur prawnych; w wyniku jednego z nich powołano Biuro rzecznika praw obywatelskich. W 1966 założyła Israel Consumer Council i przez 4 lata była jej przewodniczącą.
W 1973 założyła Ratz (רצ, Ruch dla Praw Obywatelskich i Pokoju); jako przewodnicząca Ratzu była członkiem Knesetu w latach 1976–1996. Od czerwca do listopada 1974 była ministrem bez teki w rządzie premiera Icchaka Rabina. Ustąpiła ze stanowiska po przystąpieniu do koalicji Narodowej Partii Religijnej (hebr. מפד"ל, Mafdal).
W wyniku połączenia w 1992 trzech partii: Ratz, Mapam i Shinui, powstało ugrupowanie parlamentarne Merec. W latach 1992–1996 pełniła funkcje ministra edukacji, ministra bez teki oraz ministra komunikacji, nauki i technologii w rządach Icchaka Rabina i Szimona Peresa. Po wyborze Josiego Saridana przewodniczącego Merecu w 1996 roku wycofała się z życia partyjnego. W trakcie kariery wspierała pokojowe współistnienie Arabów i Żydów oraz prawa człowieka; była jedną z najostrzejszych krytyków polityki Izraela wobec Palestyńczyków.
Po zakończeniu kariery parlamentarnej była wykładowcą z zakresu praw człowieka i wpływu polityki na stanowienie prawa na Uniwersytecie Tel Awiwskim i Uniwersytecie Ben Guriona. Zmarła w wieku 85 lat w domu rodzinnym w Kefar Szemarjahu.
Życie prywatne: Od 1952 poślubiła Re’uwena Alloniego; mieli trzech synów: Derora, Nimroda i Ehuda.