Stefan Kletkiewicz
Biografia
Stefan Kletkiewicz urodził się 7 lipca 1921 we Włocławku jako syn Wincentego Kletkiewicza i Marianny z Szafrańskich. W młodości uczęszczał do szkół we Włocławku, uzyskał małą maturę w 1939 r. W czasie II wojny światowej pracował dorywczo, był wywieziony na roboty przymusowe do Poznania, a następnie do Berlinu-Oranienburga; 4 marca 1942 r. uciekł z obozu, a następnie został schwytany w Alzacji i osadzony w obozie karnym, najpierw w Berlinie, a następnie w Großbeeren. W listopadzie 1942 r. powrócił do obozu pracy przy Heinkel Flugzeugwerke; w lipcu 1944 r. doznał obrażeń podczas nalotów i powrócił do pracy po dwóch miesiącach. 21 kwietnia 1945 r. został wyzwolony przez Armię Czerwoną.
Po wojnie wrócił do Włocławka i podjął naukę w Liceum im. Marii Konopnickiej, uzyskując maturę w 1946 r. Rozpoczął studia na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu; według źródeł uzyskał absolutorium w 1950 r. W trakcie studiów pracował w Toruniu jako konwojent i nauczyciel historii na Uniwersyteckich Kursach Przygotowawczych, a także w Włocławku w Państwowym Zarządzie Drzewnym oraz w Zjednoczeniu Przetwórstwa Owocowo-Warzywnego i Społem.
W 1946 r. wstąpił do Akademickiego Związku Walki Młodych „Życie”; od 1948 r. należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1953–1954 był przewodniczącym Miejskiej Rady Narodowej we Włocławku, a następnie dyrektorem naczelnym Miejskiego Handlu Mięsem we Włocławku (1953) i dyrektorem naczelny Linodrutu we Włocławku (1954–1958). W latach 1957–1960 piastował stanowiska w KM PZPR we Włocławku i KW PZPR w Bydgoszczy, m.in. jako I sekretarz KM (1958–1960) i kierownik Wydziału Ekonomicznego KW. Od 1962 do 1975 był delegatem na Wojewódzkie Konferencje Sprawozdawczo-Wyborcze PZPR w Bydgoszczy i pełnił funkcje w strukturach partii, aż do przejścia na emeryturę w 1979 r.
W 1975 roku wszedł w skład Plenum KW PZPR we Włocławku i przeszedł na emeryturę w 1979 r. Zmarł nagle 26 lutego 1986 r. we Włocławku i został pochowany na Cmentarzu Komunalnym; żona Jadwiga była księgową, mieli córkę Ewę (1953–1955).