Stanisław Majdański
Biografia
Stanisław Majdański (ur. 8 maja 1935 we Włocławku, zm. 14 marca 2023 w Lublinie) – polski filozof i nauczyciel akademicki Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II.
Ukończył tytuł magistra z semiotyki logicznej w 1957 roku na podstawie pracy Syntaktyczna rola słowa jest pod kierunkiem S. Kamińskiego. W 1969 r. obronił rozprawę doktorską pt. Problemy asercji zdaniowej. Szkice pragmatyczne, przygotowaną pod kierunkiem tego samego promotora.
W 1957 r. został zatrudniony w Katedrze Metodologii Nauk i do czasu przejścia na emeryturę w 2010 prowadził zajęcia z zakresu logiki ogólnej na różnych wydziałach KUL oraz wykłady monograficzne na Wydziale Filozofii KUL.
Odbył szereg stypendiów i staży zagranicznych, między innymi w Louvain-la-Neuve - U.C.L. (1973/74, 1984); Leuven- K.U.L. (1973/74, 1981, 1984, 1986); Paryżu - Institut Catholique i CRNS (1973/74, 1981); Nijmegen- K.U.L. (1987).
Był członkiem Polskiego Stowarzyszenia Familiologicznego (2008), Polskiego Towarzystwa Tomasza z Akwinu oraz Komitetu Naukowego Encyklopedii Białych Plam (wyd. POLWEN).
Jego zainteresowania naukowe obejmowały zagadnienia (meta)logiki i (meta)filozofii, w tym podstawy i zastosowania logiki i filozofii, podstawy filozoficzne logiki i filozofii (polska tradycja).
W semiotyce – szczególnie pragmatyka, zwłaszcza zdania-sądu i związana: przeświadczenia, przekonania, odnośny dyskurs, struktura tematyczno-rematyczna wypowiedzi zdaniowych, jej przeniesienie na odpowiedniki logiczno-zdaniowe, a także wypowiedzi pierwszoosobowe i modalne, fenomen dyskusji.
Problematyka metodologii nauk, a zwłaszcza filozofii klasycznej (polska tradycja: J. Kalinowski, S. Kamiński, S. Swieżawski, K. Wojtyła i inni): metafizyka - ontologia, intuicja - dyskurs, transcendentalia - pryncypia, reduplikatywy, dynamika filozofowania, w tym kontrolowana przewrotność pojęć, filozofowanie z odniesieniem do języka i podmiotu poznającego (jako problem).
(De)klasycyzacja, zwłaszcza w logice i w filozofii, geneza, struktura i funkcja-cel (za S. Kamińskim), w związku z czym etno-, etymo- i metaforomyślenie-poznanie i jego ujęzykowienie, w tym biogeniczne, biostrukturalne i bioaplikacyjne.
Odrębna problematyka, to status filozofii praktycznej (J. Kalinowski) i podstawy etyki (polska klasyczna tradycja J. Woroniecki, K. Wojtyła, F. W. Bednarski), etyczne podstawy pedagogiki, kategoria sumienia i autorytetu.
Problemy asercji zdaniowej. Szkice pragmatyczne, Lublin 1972 (Studia z filozofii teoretycznej 5) ss. 248
Jest autorem licznych artykułów naukowych, m.in.: O naturze logycznej transcendentaliów w aspekcie pryncypiów ogólnej teorii bytu (RF 10(1962), z. 1, s. 41-85), Autorytet - pojęcie i problemy. Refleksje filozoficzno-pragmatyczne (Summarium 30-31(2001-02), s. 207-231), Postawy i logiczne wartości. Szkic w nawiązaniu do pewnych idei Jana Łukasiewicza (w: Wartość i sens. Aksjologiczne aspekty teorii interpretacji, Lublin 2003, s. 93-125), Konteksty metody. Stanisława Kamińskiego trójpodejście. Geneza - struktura - funkcja (w: Metodologia. Tradycja i perspektywy, red. M. Walczak, Lublin 2010, s. 113-32), Logika i polityka, czyli w stronę G.W. Leibniza wzorca dowodów politycznych (w: Leibniz. Tradycja i idee nowoczesnej filozofii, Kraków 2010, s. 289-317).
O naturze logicznej transcendentaliów w aspektie pryncypiów ogólnej teorii bytu (RF 10(1962), z. 1, s. 41-85), Autorytet - pojęcie i problemy. Refleksje filozoficzno-pragmatyczne (Summarium 30-31(2001-02), s. 207-231), Postawy i logiczne wartości. Szkic w nawiązaniu do pewnych idei Jana Łukasiewicza (w: Wartość i sens. Aksjologiczne aspekty teorii interpretacji, Lublin 2003, s. 93-125), Kontekst metody. Stanisława Kamińskiego trójpodejście. Geneza - struktura - funkcja (w: Metodologia. Tradycja i perspektywy, red. M. Walczak, Lublin 2010, s. 113-32), Logika i polityka, czyli w stronę Leibniza.
Jest również autorem recenzji oraz opracowań encyklopedycznych i haseł w Encyklopedii Katolickiej, Leksykonie filozofii klasycznej i Powszechnej Encyklopedii Filozofii.
Działalność dydaktyczna obejmowała prowadzenie zajęć na Wydziale Filozofii, Nauk Humanistycznych, Nauk Społecznych, Nauk Prawnych i Ekonomicznych w Tomaszowie Lubelskim z zakresu semiotyki, logiki formalnej i metodologii nauk; prowadził wykłady monograficzne z semiotyki oraz seminaria z metodologii i języka filozofii, a także prowadził zajęcia w studiach podyplomowych w KUL i Lubelskiej Szkole Biznesu.
Działalność naukowa Stanisława Majdańskiego obejmowała kontakty z ośrodkami naukowymi w kraju i za granicą, m.in. w Archangielsku, Leuven (Belgia), CRNS, Instytut Polski w Paryżu oraz we Włoszech z Uniwersytetem w Camerino; był także zaangażowany w współpracę z Instytutem Badań nad Polonią i Duszpasterstwem Polonijnym KUL oraz ze Związkiem Polaków w Belgii. W 1969 r. został członkiem Komisji ds. Katalogu Systematycznego Biblioteki KUL; inicjował konwersatorium z podstaw nauk humanistycznych i metahumanistyczne na Humanistyce KUL.
Andrzej Bronk: Zmarł nasz Mistrz, Nauczyciel i Przyjaciel Profesor Stanisław Majdański. kul.pl (dostęp 2023-03-16).