Ludwik Krupka

Przemysłowiec i społecznik
19.01.1902 Włocławek

Biografia

Urodził się 19 stycznia 1902 roku we Włocławku i był inżynierem z wykształcenia.

Po śmierci ojca Natana Krupki w 1931 roku objął razem z E. Daumanem stanowisko dyrektora Włocławskich Zakładów Przemysłowych d. Teichfeld i Asterblum; w 1936 r. był wymieniany jako jedyny dyrektor fabryki. Do wybuchu II wojny światowej pełnił tę funkcję; w 1939 roku fabryka pod jego zarządem wystawiła wyroby na Targach Międzynarodowych w Poznaniu.

W 1923 roku Natan Krupka wraz z kupcem Baruch-Łazar Perliczem założyli fabrykę wyrobów z lawinitu pod nazwą Lavinit. Po śmierci Natana udziały w fabryce przeszły na wdowę i czwórkę jego dzieci; Ludwik Krupka otrzymał pełnomocnictwo do prowadzenia firmy. W 1934 r. przedsiębiorstwo zmieniło nazwę na Lavinit. Krupka i Perlicza Spadkobiercy. Z powodu licznych długów 8 października 1936 roku fabryka została sprzedana braciom Antoniemu i Stanisławowi Górzyńskim.

W latach 30. był aktywnym członkiem włocławskiej gminy żydowskiej. W styczniu 1939 r. został powołany do Zarządu Komisarycznego gminy, mającego za zadanie rozwiązanie jej problemów finansowych. W 1933 r. wchodził w skład zarządu Domu Starców Moszaw Zkenin przy ul. Stodólnej 35 we Włocławku. Działalność charytatywną prowadził już wcześniej jego ojciec, Natan. Roczniki Polskiego Przemysłu wymieniały go jako członka zarządu Banku Handlowo-Przemysłowego i Towarzystwa Przemysłowców Okręgu Włocławskiego.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Współzałożył Lavinit w 1923 r. i był współwłaścicielem firmy po śmierci ojca.
Po śmierci Natana Krupki otrzymał pełnomocnictwo do prowadzenia Lavinit i był dyrektorem firmy.
Był głównym dyrektorem Włocławskich Zakładów Przemysłowych d. Teichfeld i Asterblum do wybuchu II wojny światowej.
Pod jego zarządem Lavinit wystawiło wyroby na Targach Międzynarodowych w Poznaniu (1939).
Działał społecznie w gminie żydowskiej we Włocławku; członek zarządu Domu Starców Moszaw Zkenin (1933) i działacz charytatywny.

Ciekawostki

Lavinit była jedyną w Polsce fabryką wyrobów z lawinitu z patentem i koncesją od wynalazcy Willi Henker z Berlina.
Ludwik Krupka był inżynierem z wykształcenia.
W 1936 r. Lavinit została sprzedana braciom Górzyńskim.

Udostępnij