Leon Purman
Biografia
Leon Purman, pseudonim Bruno Jurczak, Kazik, Mann, Klimczak (ur. 3 listopada 1895 we Włocławku, zm. 5 grudnia 1933 w Moskwie) był polskim socjaldemokratą i komunistą, przedstawicielem Komunistycznej Partii Polski w Międzynarodówce Komunistycznej (Kominternie).
Syn kupca Samuela i Zysli z d. Nirstein. Studiował w Wyższej Szkole Handlowej w Lipsku. Był członkiem PPS-Lewicy i Socjaldemokratycznej Partii Niemiec. W 1916 był sekretarzem Rady Związków Zawodowych w Łodzi, a w 1917 sekretarzem Łódzkiego Okręgowego Komitetu Robotniczego (OKR) PPS-Lewicy, a następnie członkiem Egzekutywy Warszawskiego Komitetu Robotniczego PPS-Lewicy. Uczestnik I Zjazdu KPRP (późniejszej KPP) 16 grudnia 1918 jako reprezentant Zagłębia Dąbrowskiego. Członek Egzekutywy Komitetu Warszawskiego KPRP, a od 3 maja 1920 członek Komitetu Centralnego (KC) KPRP.
Za działalność polityczną wielokrotnie aresztowany i więziony, w tym w 1920-21 w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej. W 1922 był starostą komuny więziennej na Pawiaku. 6 maja 1925 aresztowany na posiedzeniu Sekretariatu KC KPP w Warszawie, 31 października 1926 skazany na 6 lat ciężkiego więzienia. 15 grudnia 1926 wraz z Mirosławem Zdziarskim uciekł z Pawiaka, następnie ukrywał się w Warszawie, a później opuścił Polskę. Na IV Zjeździe KPP wybrany na zastępcę członka KC; był nim do sierpnia 1930. Po zjeździe został przedstawicielem KPP przy Komitecie Wykonawczym Kominternu (IKKI).
W latach 1930–1931 działał w Zachodnioeuropejskim Biurze Kominternu w Berlinie, wielokrotnie wyjeżdżał do Francji. W marcu 1931 wziął udział w Moskwie w XI Plenum Komitetu Wykonawczego Kominternu, następnie wyjechał do Hiszpanii, gdzie uczestniczył w przygotowaniach do IV Zjazdu Komunistycznej Partii Hiszpanii i w odsunięciu grupy dotychczasowych przywódców KPH. W początkach 1933 powrócił do Moskwy.
Zmarł śmiercią samobójczą po aresztowaniu przez OGPU Jerzego Czeszejki-Sochackiego i Wacława Wróblewskiego. Jego dwaj bracia, Henryk i Stefan, również byli działaczami komunistycznymi. Był żonaty z Bronisławą Hibner, siostrą Władysława Hibnera. Po II wojnie światowej imieniem jego ulic nazwano jedną z ulic we Włocławku.