Leon Płoszay
Biografia
Leon Płoszay urodził się 24 listopada 1902 roku we Włocławku, był synem cieśli Jakuba i Małgorzaty Trojanowskich (1869–1949). W 1923 roku ukończył Gimnazjum Ziemi Kujawskiej we Włocławku i podjął studia w Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych w Poznaniu, pod kierunkiem profesora Jana Wronieckiego. Studiował (z przerwami w latach 1926–1929) do 1930 roku, uzyskawszy absolutorium. Po ukończeniu studiów powrócił do rodzinnego miasta, gdzie objął posadę nauczyciela rysunku w Państwowej Szkole Technicznej.
W latach 1936–1939 studiował we francuskiej filii Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Józefa Pankiewicza. Mieszkając we Francji, był członkiem Grupy Artystów Polskich i ich Przyjaciół we Francji. Stworzył wówczas wiele rysunków i grafik przedstawiających miasta francuskie, m.in. Paryż, Évreux, Dreux i Chartres. Brał udział w wystawach we Francji, ale także nadsyłał swoje prace na wystawy w kraju.
W 1939 roku powrócił do Włocławka. Po wybuchu II wojny światowej został początkowo aresztowany i osadzony we włocławskim więzieniu. Następnie wysiedlono go do Małogoszcza. Podczas pobytu na ziemi kieleckiej stworzył liczne rysunki przedstawiające tamtejsze pejzaże i zorganizował jedną wystawę.
Po zakończeniu wojny powrócił w 1945 roku do Włocławka i włączył się w ruch odnowy życia kulturalnego. Już w maju 1945 roku wziął udział w pierwszej powojennej wystawie we Włocławku, w Domu Kultury. Został również kierownikiem Referatu Kultury w Prezydium Miejskiej Rady Narodowej we Włocławku, pełniąc tę funkcję do 1950 roku.
Do przejścia na emeryturę, pracował jako nauczyciel rysunku we włocławskich szkołach, m.in. w Liceum im. Ziemi Kujawskiej, Liceum im. Marii Konopnickiej i Społecznym Ognisku Kultury Plastycznej.
W sztuce użytkowej projektował okładki i obwoluty książek, dyplomy, winiety i pocztówki; kontynuował tę działalność po wojnie. Był autorem dyplomów dla Marszałka Józefa Piłsudskiego oraz Michała Roli-Żymierskiego, wręczonego mu z okazji nadania obywatelstwa Włocławka w 1947 roku. Zaprojektował Księgę Pamiątkową I Zjazdu Byłych Wychowanków Gimnazjum Ziemi Kujawskiej. W 1931 r. zaprojektował scenografię do sztuki Zdzisława Arentowicza Płowce. Był autorem szaty graficznej czasopisma Życie Włocławka i Okolicy oraz ilustracji Przewodnika po Włocławku wydanego w 1935 roku. W 1929 r. wykonał album Widoki Włocławka wydrukowanych w Zakładzie Graficznym Neumanna.
Zaprojektował kilka tablic pamiątkowych we Włocławku, m.in. poświęconą Julianowi Marchlewskiego w domu przy ul. Cyganki oraz rocznicy powstania Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego na gmachu Muzeum przy ul. Słowackiego.
W latach 70. projektował ekslibrisy. W projektowanych drukach umieszczał motywy haftu kujawskiego.
Sztuka piękna: Jako artysta tworzył przede wszystkim w technikach drzeworytu, linorytu i litografii; rzadziej malarstwo olejne. W latach 1929–1930 stworzył cykl rysunków Motywy zabytków Włocławka i Motywy zabytkowe Poznania. Interesowały go pejzaże i architektura; pozostawił liczne pejzaże Włocławka, Poznania, a także innych miast kraju. Wystawiał od 1927 roku, brał udział w licznych wystawach TPSP i w Warszawie; od 1952 brał udział w wystawach Grupy Kujawskiej do 1976 roku. Wystawy zagraniczne obejmowały Moskwę, Pragę, Wilno, Hamburg, Budapeszt, Bukareszt i Lipsk.
W 1990 roku był inicjatorem powstania siedziby Galerii Sztuki Współczesnej we Włocławku. Obecnie jego prace znajdują się w zbiorach wielu muzeów w Polsce, a największy ich zbiór znajduje się w Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku.