Konstanty Meglicki
Biografia
Konstanty Meglicki urodził się 17 kwietnia 1890 roku we Włocławku. W 1891 roku wyjechał z rodzicami do Rosji, gdzie ukończył szkołę średnią oraz szkołę oficerską w Wilnie. Podczas I wojny światowej służył w armii carskej. W 1920 roku został zwolniony z wojska. Oczekując repatriacji do Polski, udał się do Tyflisu, gdzie podjął studia ekonomiczne na miejscowej politechnice. Do kraju wrócił w 1921 roku i osiedlił się w Warszawie. Tam podjął naukę w Kinostudii, debiutując w 1922 roku w filmie. Z przemysłem filmowym związany był do drugiej połowy lat 30. XX wieku, otwierając własne Studio Filmowe (jego absolwentem był m.in. Mieczysław Cybulski) oraz szkołę aktorską w Toruniu w 1927. Występował również w objazdowym zespole Stanisławy Wysockiej. Zakończył działalność w branży filmowej wraz z nadejściem epoki kina dźwiękowego. Następnie pracował jako instruktor w Lidze Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej.
Po wybuchu II wojny światowej przebywał w Warszawie, pracując w sklepie spożywczym. Razem z żoną Zoriką (Zofią) Szymańską oraz synem Zdzisławem zaangażował się w akcję pomocy Żydom, ukrywając 12-letnią Lilkę Kleinman. Został pośmiertnie uhonorowany medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata (1992). Po upadku powstania warszawskiego został wysiedlony ze stolicy i mieszkał kolejno w Busku-Zdroju, Łodzi, Bystrzycy Kłodzkiej i Wrocławiu. Do stolicy powrócił w 1951 roku i mieszkał w niej do śmierci, otrzymawszy rentę inwalidzką. W latach 1952–1953 napisał scenariusz do filmu o Aleksandrze Kostka-Napierskim, który nie doczekał się ekranizacji.
Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.