Kazimierz Dzięciołowski
Biografia
Kazimierz Dzięciołowski (1929–1989) był polskim inżynierem, profesorem nadzwyczajnym nauk technicznych, pułkownikiem Wojska Polskiego i zastępcą komendanta Wojskowej Akademii Technicznej ds. naukowych, specjalizującym się w elektronice mikrofalowej, laserach i elektronice specjalnej.
Był absolwentem Politechniki Gdańskiej (1951) oraz Wojskowej Akademii Technicznej (1956). Doktorat uzyskał w 1965 roku, a tytuł profesora nadzwyczajnego nadano mu w 1975 roku. Od 1951 związany z WAT w Warszawie: wykładowca podstaw radiolokacji (1952), kierownik Katedry Techniki Fal Ultrakrótkich (1956), kierownik Katedry Urządzeń Mikrofalowych (od 1961), dziekan Wydziału Elektroniki (od 1969) i kierownik Instytutu Układów Mikrofalowych i Laserowych (od 1976).
W latach 1959–1960 był członkiem Międzynarodowej Komisji Kontroli i Nadzoru w Wietnamie.
Był członkiem Związku Walki Młodych (1945–1948), Związku Młodzieży Polskiej (1948–1953) oraz PZPR (od 1953 roku).
Najważniejsze osiągnięcia naukowe to: pomiar promieniowania słońca w paśmie mikrofalowym w czasie zaćmienia (1954); współtwórca pierwszego lasera w Polsce (1963); analiza współdziałania wiązki elektronów o zmiennej prędkości z polem LFB (1965); pierwsze w Polsce wdrożenie laserów w kopalniach miedzi (Lubin, Polkowice – 1967). Autor około 50 prac z zakresu elektroniki mikrofalowej i techniki laserowej.
Jest pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera H, rząd 9, grób 1).
Wśród nagród i odznaczeń wymieniono m.in.: Nagrodę państwową II stopnia (1968); liczne nagrody resortowe (1963, 1970, 1971, 1978); Krzyż Komandorski, Krzyż Oficerski i Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski; Złoty, Srebrny i Brązowy Krzyż Zasługi; Medale 30-lecia i 40-lecia Polski Ludowej; Medale Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny i Odznakę Zasłużony Łącznościowiec oraz medale wietnamskie.