Jerzy Miciński
Biografia
Jerzy Miciński urodził się 9 grudnia 1921 roku we Włocławku w rodzinie Stanisława i Ireny z Ruszkowskich. Jego ojciec był nadkomisarzem policji; po przewrocie majowym w 1926 roku rodzina została przeniesiona na Kresy Wschodnie – do Krzemieńca, a następnie do Grodna. W 1931 roku, gdy miał 10 lat, zmarli jego rodzice, a dalej wychowywali go dziadkowie. Miciński ukończył gimnazjum we Włocławku i liceum w Płocku, gdzie zamieszkał następnie z dziadkami. Już wówczas pasjonował się sprawami gospodarki morskiej i gromadził publikacje oraz wycinki prasowe; marzył o nauce w szkole morskiej, lecz wada wzroku uniemożliwiła mu to.
Po wybuchu II wojny światowej zgłosił się do wojska i został przyjęty do lokalnej brygady Obrony Narodowej, z którą przeszedł szlak do Warszawy. Trafił do niewoli, z której został zwolniony, po czym podjął pracę w Płocku. Po wyzwoleniu i zdaniu matury rozpoczął pracę w Wydziale Morskim Urzędu Wojewódzkiego w Gdańsku. Wówczas też ożenił się i urodził mu się syn Jan. Od 1946 roku mieszkał z rodziną w Gdyni.
W latach 1946–1951 pracował w redakcjach czasopism Żeglarz i Młody Żeglarz, a od 1952 roku był sekretarzem redakcji miesięcznika Morze. Zaczął publikować również książki. Pracował w Morzu do roku 1988, będąc w latach 1968–1988 jego redaktorem naczelnym. Przyciągnął do publikowania w tym czasopiśmie wielu wybitnych marynistów, w tym Karola Olgierda Borchardta. Sam prowadził rubrykę Archiwum Neptuna, będącą zbiorem marynistycznych ciekawostek (pierwsza część ukazała się później w formie książkowej).
Jerzy Miciński był jednym z założycieli Towarzystwa Miłośników Gdyni (w 1974 roku) i członkiem jego pierwszego zarządu. Był także inicjatorem powstania i redaktorem pierwszych jedenastu tomów Rocznika Gdyńskiego wydawanego przez to Towarzystwo. Był współautorem programu telewizyjnego dla młodzieży Latający Holender. Działał w Stowarzyszeniu Marynistów Polskich, Klubie Publicystów Morskich SDP, Centralnej Radzie Modelarstwa LPŻ, Lidze Morskiej, Towarzystwie Przyjaciół „Daru Pomorza” i Towarzystwie Przyjaciół Okrętu-Muzeum „Błyskawica”.
Zmarł w Gdyni i został pochowany na cmentarzu Witomińskim (kwatera 63-50-6).
Oprócz działalności publicystycznej i redakcyjnej Jerzy Miciński publikował książki poświęcone historii działalności człowieka na morzu, zwłaszcza dziejom polskiej floty handlowej, w tym broszury z serii Miniatury Morskie. W 1962 roku wraz ze Stefanem Kolickim opracował almanach polskich statków handlowych Pod polską banderą (1962). Jego opus magnum to monografia polskiej floty handlowej do 1945 roku: Księga statków polskich 1918–1945, która ukazała się po jego śmierci (Miciński był autorem dwóch pierwszych tomów i współautorem trzeciego; czwarty napisali jego współpracownicy).
Wybrane publikacje obejmowały Archiwum Neptuna (1957), Pod polską banderą (1962), Samotny transportowiec (1964), Polskie statki pomocnicze i specjalne 1920–1939 (1967), Trzy awarie (1967), Śmierć „Niemna” (1967), Żaglowce handlowe z Rewy (1974) i Księga statków polskich 1918–1945 (tom 1–3; wydania późniejsze).