Janusz Wiesław Błaszczyk

Janusz Wiesław Błaszczyk urodził się 22 grudnia 1950 roku w Włocławku. W 1968 rozpoczął studia na Wydziale Elektroniki Politechniki Warszawskiej, a w 1974 uzyskał tytuł magistra inżyniera elektroniki ze specjalizacją aparatura i miernictwo elektroniczne. Następnie podjął pracę w Zakładach Urządzeń Dźwigowych jako konstruktor dźwigów osobowych.

W styczniu 1978 rozpoczął pracę naukową w Instytucie Biocybernetyki i Inżynierii Biomedycznej Polskiej Akademii Nauk. W latach 1979–1983 odbył studia doktoranckie w IBD. W 1984 uzyskał tytuł doktora nauk biologicznych na podstawie pracy Mechanizmy regulacji prędkości lokomocji czworonożnej. Z IBD był związany zawodowo z przerwami aż do 2018. W latach 1985–1989 odbył staż w National Institutes of Health w Bethesda, najpierw w Laboratorium Kontroli Motorycznej Narodowego Instytutu Zaburzeń Neurologicznych i Komunikacyjnych oraz Udaru Mózgu, a następnie w Laboratorium Systemów Neuronowych, a w latach 1989–1990 kierował Laboratorium Zachowań Motorycznych na Uniwersytecie Wisconsin–Madison.

W 1990 wrócił do pracy w IBD, gdzie w 1995 uzyskał stopień doktora habilitowanego neurobiologii na podstawie rozprawy Stabilność posturalna w procesie starzenia. Od października 1996 do 2004 był kierownikiem zespołu Bezwarunkowe odruchy obronne. W 2005 otrzymał tytuł profesora nauk o kulturze fizycznej. Pracował także w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w Warszawie (1991–1992) oraz Akademii Wychowania Fizycznego im. Jerzego Kukuczki w Katowicach (2000–2023), w tym jako prorektor ds. naukowych, Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie (2011–2024), Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie (2021–2022).

W latach 2018–2022 był członkiem Narodowego Centrum Badań i Rozwoju, a w latach 2021–2023 brał udział w Komitecie ds. Stypendiów Naukowych MNiSW. Zainteresowania naukowe obejmują mechanizmy lokomocji zwierząt, podłoże neuronalne lokomocji oraz diagnostykę zaburzeń stabilności postawy w starzeniu i chorobach neurodegeneracyjnych.