Jan Okupski
Biografia
Jan Okupski urodził się 7 grudnia 1897 roku we Włocławku jako syn Konstantego i Marianny z domu Kraińskiej. Był żołnierzem Legionów Polskich, walczył w 4. pułku piechoty Legionów Polskich oraz członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej. Był internowany w obozie w Szczypiornie w 1917 roku, uczestniczył w I wojnie światowej i wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 roku.
Dekretem Naczelnika Wodza Wojska Polskiego z dnia 30 lipca 1920 r. wprawił warunkowo w stan porucznika żandarmerii z dniem 1 maja 1920 roku. Służył w Dywizjonie Żandarmerii Wojskowej Nr 3 – w Plutonie Opatów (ex Pluton Żandarmerii Nr 6 w Opatowie).
Na dzień 1 czerwca 1921 roku służył nadal jako porucznik w Dowództwie 1. Dywizjonu Żandarmerii Wojskowej, pozostając oficerem 26. Pułku Piechoty. Został zweryfikowany jako oficer 26 pp w stopniu porucznika, z starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku. W kolejnych latach brał udział w pracach nad ewidencją i szkoleniem, przebywał w Oficerskiej Szkole Topografów, a następnie został przydzielony do Wojskowego Instytutu Geograficznego jako oficer 26 pp.
W latach 1926–1932 awansował w korpusie oficerów geografów, pełnił funkcje w Wojskowym Instytucie Geograficznym w Warszawie i przeszedł z korpusu oficerów piechoty do geografów. W 1932 r. pozostawał kapitanem geograficznym i zajmował wysokie lokaty w starszeństwach oficerów geografów. Za pracę nad odzyskaniem niepodległości został odznaczony Krzyżem Niepodległości przez Prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego (ogłoszono 11 listopada 1932 r.).
Absolwent Politechniki Warszawskiej z 1933 roku, uzyskał tytuł inżyniera geodety. 11 listopada 1936 r. nadano mu, jako absolwentowi Szkoły Topografów, Znak naukowy. Awansował do stopnia majora z starszeństwem z dnia 19 marca 1937 roku. Na dzień 23 marca 1939 r. pełnił funkcję szefa grupy triangulacyjnej WIG w Mostach nad Niemnem.
1 września 1939 r. kierował grupą triangulacyjną WIG w Mostach nad Niemnem, a 5 września wyjechał do Lwowa jako komendant pierwszego transportu kolejowego WIG-u. Następnie był kierownikiem transportu kolejowego ewakuując rodziny pracowników Wołyńskiego Instytutu Geograficznego do Równego. Dalszy etap ewakuacji zakończył się w Hoszczy, gdzie stacjonowały jednostki Korpusu Ochrony Pogranicza. Prawdopodobnie 17 września dostał się do sowieckiej niewoli i został osadzony w Kozielsku, gdzie w kwietniu 1940 r. został zamordowany w Lesie Katyńskim.
Był żonaty z Heleną z Piszczatkowskich i miał syna Wojciecha.
Upamiętnienie: minister obrony narodowej decyzją Nr 439/MON z 5 października 2007 r. awansował go pośmiertnie do stopnia podpułkownika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 r. w trakcie uroczystości Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów.