Jan Nepomucen Karol Fijałkowski
Biografia
Jan Nepomucen Karol Fijałkowski urodził się 5 kwietnia 1871 we Włocławku jako syn Romana Fijałkowskiego i Walentyny z Rykowskich. Ukończył Gimnazjum Realne w Łowiczu oraz Instytut Inżynierów Cywilnych w Petersburgu (1891–1896), kończąc studia ze złotym medalem. Przed I wojną światową był członkiem Koła Architektów w Stowarzyszeniu Techników w Warszawie.
Najistotniejsze osiągnięcia obejmują udział w konkursie na Kościół Najświętszego Zbawiciela w Warszawie (II nagroda), budowę gmachu Stowarzyszenia Techników Polskich przy ul. Czackiego w Warszawie (według nagrodzonego projektu konkursowego), projekt elewacji gmachu Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim oraz zrealizowany projekt budynku dworca kolejowego w Otwocku. Pracował nad szeregiem kamienic w Warszawie, w tym narożnym przy zbiegu ulic Polnej i Lwowskiej. Był żonaty od 1908 roku z Janiną-Teklą Saską i miał jedną córkę. Pochowany na Starych Powązkach w grobowcu Saskich (kw. 84-1-23/25). Jego bratem był architekt Tadeusz.