Jan Henryk Nowodworski
Biografia
Jan Henryk Nowodworski urodził się 22 kwietnia 1837 w Włocławku, zmarł 22 listopada 1893 w Warszawie. Był polskim historykiem, nauczycielem i publicystą.
W młodości uczył się w Łęczycy, ukończył gimnazjum w Piotrkowie, a następnie po dwóch latach studiów prawniczych przeniósł się na wydział filologiczny uniwersytetu w Moskwie, gdzie uczestniczył w tajnych przygotowaniach do powstania styczniowego. Po studiach uczył języka polskiego, języków starożytnych i historii powszechnej w gimnazjach lubelskim i warszawskich, w tym w Rządowym Gimnazjum Filologicznym.
W latach 1865–1869 poszerzał wiedzę z filologii i historii w Berlinie, Getyndze i Paryżu. Bezskutecznie ubiegał się o pracę na uniwersytetach w Warszawie i Sankt Petersburgu. Publikował artykuły historyczne m.in. w Przeglądzie Katolickimi redagowanej przez brata Michała Encyklopedii kościelnej. Przetłumaczył na polski i uzupełnił o wyniki swoich badań Historię powszechną Franza Josepha Holzwartha (wydana w latach 1879–1891). Dokonał także przekładu Nauki moralności darwinistowskiej. Krytyki etyki Herberta Spencera Victora Cathreina (Warszawa 1886) i Początków cywilizacji chrześcijańskiej Gottfrieda Kurtha (t. I-II, Warszawa 1888). W rękopisie pozostała jego synteza historii Anglii.
Jest pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera P-3-14).