Ignacy Ciechurski
Biografia
Ignacy Ciechurski urodził się 30 stycznia 1869 we Włocławku w rodzinie Mikołaja Ciechurskiego (1829–1906), byłego policjanta i woźnego magistratu miasta czasów zaboru, oraz Marianny Jeszke (ok. 1827–1894), gospodyni domowej.
Po ukończeniu szkoły powszechnej we Włocławku zatrudnił się w Fabryce Instrumentów i Aparatów Pomiarowych Henryka Neumana, powstałej w 1860 roku przy ul. Przedmiejskiej. W tym czasie była to jedyna tego typu fabryka na terenie Królestwa Polskiego. Ignacy Ciechurski przyuczył się do wykonywanego zawodu będąc zatrudnionym w tej fabryce, a następnie awansował od praktykanta po majstra. W 1889 roku fabryka została przeniesiona na ulicę Kaliską 1 (dzisiejsza: Polskiej Organizacji Wojskowej 1).
Podczas I wojny światowej Włocławek znalazł się pod okupacją niemiecką. W tych warunkach fabryka H. Neumana została zamknięta. Bezrobocie skłoniło Ciechurskiego do założenia własnej fabryki. W 1916 roku otworzył wspólnie z żoną Domicelą w swoim domu przy ul. Stodólnej 46 we Włocławku na powierzchni 130 m² Fabrykę Manometrów i Termometrów Ignacego Ciechurskiego.
Początkowo fabryka zajmowała się naprawą zużytego sprzętu i produkcją manometrów na niedużą skalę. W 1919 roku Ciechurski zatrudniał 6 osób, obsługujących 3 obrabiarki o napędzie nożnym i tokarkę oraz kowadło. Zakończenie wojny i odzyskanie niepodległości dało Ciechurskiemu możliwość dalszego rozwoju. W okresie dwudziestolecia międzywojennego przekształcał fabrykę w nowoczesny zakład. W tym celu sprowadzał maszyny z Niemiec, zasilane prądem elektrycznym. Dzięki nowemu sprzętowi warsztat poszerzył swój asortyment m.in. o wyrób wakuometrów, termometrów i pirometrów. Umożliwiło to także dynamiczną produkcję. W 1924 roku fabryka wyrobiła 420 sztuk przyrządów pomiarowych, a w 1927 roku było to już 650 sztuk.
Z biegiem czasu Ciechurski wyparł z rynku fabrykę Henryka Neumana, swojego pierwszego pracodawcy. Fabryka ta, korzystająca z przestarzałych maszyn, przestała być konkurencyjna dla zakładu Ciechurskiego. Nowa fabryka przejęła też część pracowników zakładu Neumana.
Profesjonalizm fabryki Ciechurskiego był doceniony. Otrzymał on m.in. medal na Kujawskiej Wystawie Rolniczo-Przemysłowej we Włocławku (1923), Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu (1929), srebrny medal na Wystawie Przemysłowo-Rzemieślniczej w Gdyni (1935) i złoty medal na Wystawie Przemysłu Metalowego i Elektrotechnicznego w Warszawie (1936). Wojewodowie śląscy, pomorscy i poznańscy nadali jego fabryce wyłączność na handel w ich województwach. W 1936 roku zostaje nagrodzony przez prezydenta.
Ciechurski był członkiem Izby Przemysłowej.
Ignacy Ciechurski zmarł 16 czerwca 1939 roku w szpitalu żydowskim przy ul. Stodólnej 70 we Włocławku w wyniku powikłań pooperacyjnych przy wycięciu wyrostka robaczkowego. Został pochowany na cmentarzu komunalnym w kwaterze 35/1/4, w pobliżu nieistniejącego już grobu swoich rodziców.
Po jego śmierci kierownictwo w fabryce przejął jego syn Leopold. Po upadku kampanii wrześniowej Niemcy przejęli fabrykę i wyrzucili rodzinę Ciechurskich z jej terenu. W grudniu 1939 roku fabryka została poddana pod zarząd komisaryczny inżyniera Waldemara Masinga. Po wojnie córki Leopolda: Jadwiga, Stefania i Maria zostały zmuszone w ramach nacjonalizacji do odsprzedaży fabryki państwu.