Chana Gitla Kowalska
Biografia
Chana Gitla Kowalska urodziła się we Włocławku w rodzinie senatora Jehudy Lejba Kowalskiego. Jej dom rodzinny był miejscem spotkań dla intelektualistów. Zaczęła rysować w wieku szesnastu lat.
W 1922 roku wzięła udział w wystawach zbiorowych w Warszawie, po czym wyjechała do Berlina, gdzie pobierała lekcje malarstwa. W Niemczech poznała i wyszła za mąż za literata Barucha Winogórę.
Po przeprowadzce do Paryża osiadła w Montparnasse, gdzie ze względu na brak własnej przestrzeni do pracy korzystała z pracowni zaprzyjaźnionych artystów. Należała do środowiskaÉcole de Paris, wystawiała m.in. w ramachSalonu Jesiennego(1930) iSalonu Niezależnych(1931). Jej naiwny styl malarstwa charakteryzował się silną kreską, wyrazistą gamą barwną i uproszczonymi sylwetkami: tymi środkami wyrazu oddawała przemijający świat dawnychsztetlów. W jej twórczości przypominającejmalarstwo ludowemożna znaleźć wiele podobieństw z dziełamiMarca Chagalla.
Kowalska angażowała się w działania lokalnego oddziałuKultur-Lige, z którym współorganizowała wystawę artystów żydowskich, związała się także z żydowskim środowiskiem komunistycznym. Pisała o sztuce do prasy żydowskiej, jej teksty ukazywały się na łamach paryskiego „Naje Pres”, argentyńskiego „Naj Teater”, czy polskiego „Literarisze Bleter”. Pełniła funkcję sekretarza związku żydowskich artystów i rzeźbiarzy. W 1937 roku wzięła udział w Kongresie Kultury Żydowskiej Jidiszer Kultur Farband.
Podczas II wojny światowej działała wefrancuskim ruchu oporu. Po zatrzymaniu przezGestapobyła więziona w paryskich więzieniach, po czym deportowano ją do Auschwitz-Birkenau. W zależności od źródeł zginęła w 1942 lub 1943 roku.