Andrzej Sławomir Jagodziński

Tłumacz literacki
16.01.1954 Włocławek

Biografia

Andrzej Sławomir Jagodziński (ur. 16 stycznia 1954, we Włocławku) – polski filolog czeski i słowacki, tłumacz literacki, dyplomata, publicysta, redaktor oraz dziennikarz.

Absolwent filologii czeskiej i słowackiej na Uniwersytecie Warszawskim (1978). W drugim obiegu publikował pod nazwiskami Beata Rój-Porubska, Tomasz Robiński, Andrzej Iwan i inne.

Współpracował z czesko-słowacką sekcją Radia Wolna Europa, czasopismem „Svědectví”, „Rozmluvy (inne języki)” i „Obrys”. Pośredniczył między polskimi opozycjonistami a środowiskiem Karty 77. W latach 1984–1989 redaktor czasopisma „Wezwanie”.

Po 1989 korespondent „Gazety Wyborczej” w Pradze i Bratysławie, członek zespołu redakcyjnego miesięcznika „Gazeta Środkowoeuropejska”, dyrektor Instytutu Polskiego w Pradze, radca kulturalny ambasady RP w Pradze (1996–2001), dyrektor Festiwalu Wyszehradzkiego, w latach 2003–2006 dyrektor Międzynarodowego Funduszu Wyszehradzkiego, ekspert ds. promocji Międzynarodowego Funduszu Wyszehradzkiego, ekspert ds. ekspansji banku na rynek czeski i słowacki, redaktor Literatury na Świecie (2007–2009), od 2010 do 2015 radca ambasady RP w Bratysławie i dyrektor Instytutu Polskiego w Bratysławie.

Jest członkiem Stowarzyszenia Autorów ZAiKS, Polskiego PEN Clubu, należał także do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich do sierpnia 2020 roku.

Ważniejsze publikacje książkowe

  • Andrzej Sławomir Jagodziński: Banici. Rozmowy z czeskimi pisarzami emigracyjnymi. Kraków: Oficyna Literacka, 1988.
  • The Visegrad Group – a Central European Constellation. Andrzej Jagodziński (red.). Bratysława: IVFiIAM, 2006. ISBN 80-969464-7-1 (ang.).

Ważniejsze tłumaczenia książkowe

  • Havel Václav, Spiskowcy i inne utwory dramatyczne, NOWA, Warszawa 1982
  • Havel Václav, Largo desolato/Kuszenie, NOWA, Warszawa 1987
  • Havel Václav, Teatr, Pomorze, Bydgoszcz 1991
  • Havel Václav, Tylko krótko, proszę, Znak, Kraków 2007
  • Hrabal Bohumil, Kim jestem, CIS/Marabut, Warszawa/Gdańsk 1994
  • Kundera Milan, Księga śmiechu i zapomnienia, Przedświt, Warszawa 1984; PIW, Warszawa 1993, 1998, 2004; WAB 2013

Ordery i odznaczenia

  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2007)
  • Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2013)
  • Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”
  • Medal Jana Masaryka (Czechy)
  • Literacka Nagroda Europy Środkowej Angelus (2009)
  • Nagroda im. Jiřího Theinera (2011)
  • Gratias Agit (Czechy, 2013)
  • Nagroda im. Václava Buriana (2018)
  • Nagroda „Literatury na Świecie” (2018)
  • Nagroda 100-lecia ZAiKS-u (2022)
  • Nagroda „Magazynu Literackiego KSIĄŻKI” (2023)
Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Publikacje książkowe: Banici. Rozmowy z czeskimi pisarzami emigracyjnymi (Kraków: Oficyna Literacka, 1988).
Dyrektor Instytutu Polskiego w Bratysławie (1996–2001).
Dyrektor Międzynarodowego Funduszu Wyszehradzkiego (2003–2006) i ekspert ds. promocji MF Wyszehradzkiego.
Laureat Angelus (2009) za tłumaczenie Przypadków inżyniera ludzkich dusz Josefa Škvoreckiego.
Nagroda Jiřího Theinera (2011) za zasługi w propagowaniu literatury czeskiej za granicą.

Ciekawostki

Publikował także pod licznymi pseudonimami, m.in. Beata Rój-Porubska, Tomasz Robiński i Andrzej Iwan.
Pracował jako dyrektor w Bratysławie i w Pradze; był również radcą kulturalnym w ambasadzie RP.
Otrzymał nagrody za tłumaczenia z czeskiego, w tym Angelus (2009).

Udostępnij