Andrzej Nowicki

Lekarz, chirurg ogólny i onkolog
06.11.1950 Włocławek

Biografia

Andrzej Nowicki urodził się 6 listopada 1950 w Włocławku. Studiował na Wydziale Lekarskim Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi, gdzie w 1975 roku uzyskał dyplom lekarza. W 1987 obronił rozprawę doktorską w Centrum Onkologii – Instytut Warszawa, tytuł pracy: „Znaczenie rokowniczne niedrożności mechanicznej u chorych z rakiem jelita grubego”.

Specjalizuje się w chirurgii ogólnej i chirurgii onkologicznej, specjalizacje te uzyskał w Centrum Onkologii w Warszawie, był pierwszym specjalistą z chirurgii onkologicznej w Wojsku Polskim.

W 1987 roku został organizatorem i kierownikiem pierwszej Okręgowej Poradni Onkologicznej 10 WSZK, a następnie ordynatorem Oddziału Chirurgii Onkologicznej RCO w Bydgoszczy. W 1995 roku przebywał w Szpitalu Uniwersyteckim w Calgary w Kanadzie jako wizytujący profesor.

W 1998 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie dorobku naukowego i rozprawy „Wykorzystanie lipopolisacharydów pałeczek okrężnicy w leczeniu nowotworów złośliwych. Badania doświadczne i próby kliniczne” – WAM w Łodzi. Indywidualnym osiągnięciem było wykazanie, że makrofagi wytwarzane pod wpływem M-CSF nie pełnią funkcji przeciwnowotworowych, a pełnią rolę pro-nowotworową w regulacji wytwarzania włókien tkanki łącznej, stanowiącej podścielisko guzów oraz w regulacji wytwarzania naczyń krwionośnych odżywiających guz.

W 2003 roku został mianowany na stanowisko Kierownika Zakładu Pielęgniarstwa Onkologicznego Wydziału Nauk o Zdrowiu Akademii Medycznej w Bydgoszczy. W latach 2007–2019 był profesorem nadzwyczajnym Collegium Medicum UMK, a w latach 2019–2021 nauczycielem akademickim w Wyższej Szkole Nauk o Zdrowiu w Bydgoszczy.

Od 1993 roku prowadzi Indywidualną Specjalistyczną Praktykę Lekarską. Opublikował w czasopismach recenzowanych 120 prac (80% jako pierwszy autor), 51 dokumentów w Scopus, 331 cytowań i h-index 10.

Członkostwo w towarzystwach naukowych obejmuje Towarzystwo Chirurgów Polskich, Towarzystwo Chirurgii Onkologicznej, Polskie Towarzystwo Onkologiczne, Polskie Towarzystwo Onkologii Klinicznej, Polski Klub Koloproktologii.

W 1994 roku otrzymał nagrodę Bydgoskiej Fundacji Onkologicznej, a w 2017 roku Złoty Krzyż Zasługi.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Organizator i kierownik pierwszej Okręgowej Poradni Onkologicznej 10 WSZK w 1987 roku oraz ordynator Oddziału Chirurgii Onkologicznej RCO w Bydgoszczy.
W 1995 roku wizytujący profesor w Calgary, Kanada.
Uzyskanie doktoratu habilitowanego w 1998 roku na podstawie pracy o lipopolisacharydach i nowotworach złośliwych – WAM w Łodzi.
Mianowany kierownikiem Zakładu Pielęgniarstwa Onkologicznego w 2003 roku, a także profesor nadzwyczajny w Collegium Medicum UMK (2007–2019) i nauczyciel w Wyższej Szkole Nauk o Zdrowiu (2019–2021).
Publikował 120 prac naukowych; 51 dokumentów w Scopus; 331 cytowań; h-index 10; odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (2017).

Ciekawostki

W Calgary w 1995 roku pełnił funkcję wizytującego profesora.
Prowadzi Indywidualną Specjalistyczną Praktykę Lekarską od 1993 roku.
Członek kilku towarzystw naukowych, m.in. Towarzystwa Chirurgów Polskich i Polskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej.

Udostępnij