Andrzej Gołoński

Architekt
24.11.1799 18.09.1854 Włocławek
Strona główna / Sławne osoby / Andrzej Gołoński

Biografia

Andrzej Gołoński (ur. 24 listopada 1799 we Włocławku, zm. 18 września 1854 w Warszawie) był polskim architektem, uczniem i współpracownik Jakuba Kubickiego. Studiował na Królewskim Uniwersytecie Warszawskim. Przedstawiciel późnego klasycyzmu; w swoich projektach stosował także formy gotyckie i renesansowe.

Pełnił funkcję budowniczego Wydziału Przemysłu i Handlu w Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych w Warszawie.

Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 17, rząd 2, grób 5/6).

Wybrane projekty: cerkiew św. Aleksandra Newskiego na terenie Cytadeli Warszawskiej (1834–1835, nieistniejąca); przebudowa kościoła oo. pijarów przy ul. Długiej w Warszawie na sobór katedralny Św. Trójcy (1835–1837); cerkiew św. Aleksandra Newskiego w pałacu Na Wyspiew Warszawskich Łazienkach Królewskich (1846, nieistniejąca); pałac Uruskich-Czetwertyńskich w Warszawie (1844–1846); pałac Badenich przy pl. Krasińskich w Warszawie (1837–1838, nieistniejący); kościół parafialny w Jabłonnie Lackiej; budynek szpitala w Grójcu.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Przedstawiciel późnego klasycyzmu w architekturze warszawskiej, łączący formy gotyckie i renesansowe.
Zrealizował projekty cerkwi św. Aleksandra Newskiego na Cytadeli Warszawskiej (1834–1835) i soboru Św. Trójcy (1835–1837).
Projektował pałace i budynki użyteczności publicznej, takie jak pałac Uruskich-Czetwertyńskich (1844–1846) i pałac Badenich (1837–1838, nieistniejący).
Był budowniczym Wydziału Przemysłu i Handlu w Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych w Warszawie.

Ciekawostki

Był uczniem i współpracownikiem Jakuba Kubickiego.
Stosował w projektach elementy gotyckie i renesansowe.
Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Udostępnij